Büyük konuşmayın...

Başta asla olmaz, kesinlikle tabii ki hayır dediğim biri. Şimdi nasıl ? uyandığımda aklıma gelen ilk insan kimi zaman. Ben sevmeye aşığım, olmazlara aşığım. Olurlarla işimiz olmadı hiç. Nerde en zoru var gittik onu seçtik. Kendi içimde büyüttükçe bişeyler daha da yeşeriyor. Sonu yine bana hüsraaannnn... Aslında olmucakmış gibi kabullenip olursa sevinmem benim olayım. Bazen soğumak için nerde çirkin fotoğrafı var açıyorum ıyy falan bu ne böyle diyim diye 2 dk sonra kendimi başka fotoğraflarını stalklarken buluyorum. Seni stalklamadığım gün öldüğüm gündür gülüm.. Bebişim ya... Boyuna da posuna da maşallah. Bide nasıl zekii. Erkek dediğin zeki olcak ağır olcak biraz ne o öyle herseye ağlayan babasının piremsesleri tripkolikler. AAyy bak yine sinirlerim bozuldu. Bu öyle değil kiii... Nasıl efendii, nasıl tatlı, nasıl olgun, nasıl zeki, nasıl boy,nasıl pos,nasıl bıyık,nasıl gülüş... Bak böyle yapıyorum sonra kendimi tokatlamak istiyorum, Ya ben hayırdır ?! Böyle tutulup kalıcam sonra yine 'Ay ben neden üzüldüm neden kırıldım'. Bu aşk neden imkansız biraz da ondan bahsedeyim... Kahramanımızın yakın arkadaşı sanırım benden hoşlanıyor.. İnşallah hoşlanmıyodur amin. Ama... Hoşlanıyo yani. Ha bide eski sevgilimin arkadaşı, Yoksa neden benle bi anda konuşmayı kessin her gün yazan bi insandı sonuçta. Off bunalımdayım resmen yine. Neden ben tanrımm ?! Kara kaşına kara gözüne vuruldum. Ben ki her gün whatsapp ta online olan rapunzel şimdi telefonun yüzüne bakmaz oldu sen ki düşün şarjım 3 gün dayanır oldu. Gözlerim gözlerini arar oldu. Kalbim pır pır eder oldu.